TASHA
Tasha de Australian Shepherd
Mag ik me even voorstellen. Ik ben B’Tacha des Chemins Cathares een drie jarige Australian Sherperd teefje. Ik ben soms selectief doof en eigenwijs maar wel heel lief. Dat heb ik mijn baasjes toch al verschillende keren horen zeggen. Mijn baasjes volgen met mij gehoorzaamheid en dat vind ik wel leuk. Dat mijn baasjes voor mij gekozen hebben is een verhaal apart maar dat vertel ik later wel nog eens. Ze noemen het ras waarbij ik hoor soms ook Aussie. Zoals je misschien weet is een Aussie een inwoner van Australië maar eigenlijk komt mijn bedbedbedoveroverovergrootgrootgrootvader uit Spanje waar hij in het Baskenland hielp bij het hoeden van dieren. Het zit namelijk zo..
Op het einde van de negentiende eeuw was er in Australië na een ziekte onder de plaatselijke populatie schapen een te kort aan schapen. En werd er besloten het fijn wol ras “Merino”dat vooral in Baskenland gekweekt werd te importeren. Enkele Baskische herders maakten van de gelegenheid gebruik om hun geluk te beproeven en te immigreren naar Australië. Ze namen een paar van hun honden mee. Honden die een mix waren van kruisingen tussen border collie, Pyrenese herdershond en English Sherperd. De merle kleur zou een gevolg zijn van het deel Pyrenese herdershond dat in mijn bloed zit. 120 jaar geleden werd in boeken vermeld dat sommige honden van dit ras de kleur merle hadden. Begin 1900 was het aantal schapen in Australië terug op peil en kon er terug uitgevoerd worden naar andere landen. Een van de landen waar massaal naar uitgevoerd werd was Amerika. En het zelfde scenario herhaalde zich weer. Met de schapen emigreerden weer een paar hoeders mee en namen hun honden mee. Daar is de naam van het ras ontstaan. De hoeders en hun honden werden Australian Sherperd genoemd. Leuk om weten is dat de indianen aussies ‘de honden met de spookogen’ noemden omwille van hun blauw of verschillend gekleurde ogen. Tot de jaren 1950 werden de Australian Sherperd uitsluitend gebruikt voor het werk op de ranch en hoede hij zelfstandig koeien, schapen en paarden. Bij de bloei van de rodeo’s en westernridding in de jaren na de tweede wereldoorlog werd de Australian Sherperd bekend bij het grote publiek. Hij was daar een wezenlijk onderdeel van de show die door zijn kunstjes en onverschrokken gedrag menig honden liefhebber wist te bekoren. Maar echt populair werd hij toen hij in een film van Walt Disney voorgesteld werd als de beste herdershond ter wereld. Op dit moment zijn er 16 herkende kleuren. Waarvan ik dus de kleur bleu merle white & tan heb kortweg bleu merle genoemd.
Ik ben een lieve meid die iedereen weet te verleiden en om te kopen. Ik kan heel veel gevoel uiten door middel van mijn ogen en ben een heel sociale en vrolijke hond. Hier en daar is er echter toch een hond die ik om de een of andere reden niet kan uitstaan. Ik ben heel lief tegen kinderen, maar ben soms veel te onstuimig, en als ze dan te snel rondhuppelen, durf ik soms wel eens voor de voetjes te lopen zodat ze struikelen. Ik ben erg aanhankelijk, maar ben soms te koppig om dat rechtstreeks te laten merken. Ook ben ik soms wel eens jaloers en wil er altijd bij zijn en het gevoel krijgen er bij te horen. Wat het werken betreft ben ik van het type "Overtuig me en ik zal zien of ik het doe. Wil ik iets, dan gooi ik heel mijn gewicht en charmes in de strijd, wil ik iets niet, dan ben ik soms onomkoopbaar. Tenzij misschien met eten. Ik ben zeker een doorzettertje met een harde kop en zeer intelligent. Maar mijn baasjes weten dat en proberen daar steeds naar te handelen maar soms ben ik hun te snel af en krijg ik wanneer ik mijn triestigste ogen opzet toch wat ik wil. Niet altijd maar soms toch wel. Mijn baasjes zeggen soms een slimme hond, leuk, een te slimme hond, vermoeiend. Maar ik ben een wezenlijk deel geworden van hun leven. Nu jullie alles weten over mijn voorouders en mijn karakter kan ik later vertellen over mijn avonturen.